Makgadikgadi Pans (juli 2015)

De douchebak ligt vol ongedierte. Weliswaar dood, maar toch. Ook de wasbak is beslist niet recentelijk schoon gemaakt. Eenmaal in de daktent, houden de geluiden van de lokale bar ons wakker. Met weemoed denken we aan ons kampeerplekje van de nacht ervoor, op Tree Island, middenin de grasvlaktes van Makgadikgadi Pans National Park. Het enige geluid dat we toen hoorden, was het gekef van een jakhalsje. Vandaag lukte het niet meer om zo’n rustig plekje te vinden. Toen we terug kwamen van de excursie naar een kolonie stokstaartjes, was het al donker. Dus slapen we nu op een camping in het dorp. Het bezoek aan de stokstaartjes was overigens zo leuk, dat we het vieze sanitair en de bargeluiden graag op de koop toe nemen. We hadden nog uren kunnen kijken naar het drukke gegraaf naar voedsel en de alerte uitkijkpost die, balancerend in een struikje, op gezette tijden waarschuwde voor overvliegende roofvogels.

 

 

Als we de volgende morgen een opmerking maken over het vieze sanitair, worden we hartelijk uitgelachten. Er blijkt een brandschoon toiletgebouw te zijn dat we in het donker over het hoofd hebben gezien. Na een heerlijke douche trekken we welgemoed naar Chapman’s Baobab, een apenbroodboom met een omvang van wel 25 meter. In het verleden was deze boom een belangrijk baken en heel wat jagers en handelaren hebben hun naam in de eeuwenoude bast gekerfd. Na de schaduw van de bush schittert de zoutvlakte van Ntwetwe Pan in de felle middagzon. Op een klein heuveltje slaan we ons kamp op en genieten van een prachtige zonsondergang. Als daarna de temperatuur in fors tempo richting vriespunt daalt, zoeken we huiverend de slaapzak op. Maar eerst draaien we onze stoelen 180 graden, zodat die vast klaar staan om morgen van de zonsopgang te kunnen genieten.

 

 

Een bezoek aan de grasvlaktes van Makgadikgadi Pans National Park is opgenomen in onze reis Budget Botswana.

 

Een bezoek aan de stokstaartjes en een overnachting op de zoutpannen is opgenomen in onze reis Botswana met kinderen.

4 Responses to “Makgadikgadi Pans (juli 2015)”

  1. Marianne Sprey schreef:

    Het is inderdaad fantastisch om zo in de natuur te zijn. We genieten er dan ook met volle teugen van. Groetjes terug uit een heel warm Botswana.

  2. Maya schreef:

    Wat heerlijk om steeds over jullie avonturen te lezen. Wij zien stokstaartjes alleen op de televisie en dan vinden we ze al fascinerend!! Geweldig om zo in de natuur te kunnen zijn. Groetjes uit ons herfstachtig Nederland.

  3. Cees schreef:

    Leuke verhalen Marianne,
    Hier hebben we al de hele week geen zon gezien. alleen motregen en laaghangende bewolking. Ik hoop jullie daar nog eens te ontmoeten.

  4. Marianne Sprey schreef:

    Dank je wel! Over zon hebben we hier niet te klagen. Afgelopen week heeft het ’s nachts even geregend (voor het eerst sinds april), maar dat was ’s morgens vroeg alweer helemaal verdampt. We zullen jullie hier graag ontvangen.

Geef een reactie